नवनीत

 घुसळनी तू घुसळनी तू रांजण गाज गाजे,

उसळी घेत वरती खालती ताक ते हो बोले. 

कुठे लपला आडोशाला तो श्याम सावळा,

त्याची वाट पाहतो रांजणी नवनीताचा गोळा.

कशी रवी फिरते दोरी साथीने रांजणात,

वेडी झाली ही राधा नंदकुमाराच्या प्रेमात.

कृष्णकुमाराचा पावा गोकुळात वाजतो ,

कपिलेंचा कळप यमुनातिरी चरतो.

कपिलेची धार दोन्ही करांनी  काढावी,

क्षीराच्या धारेने मडकी भरून रहावी.

अशी क्षीराची धार दह्यात बदलत जावी .

पांढऱ्या पांढऱ्या दह्यात नीरधार मिसळावी,

गोल गोल रवी त्यात अशी फिरावी,

नवनीताचे भांडार वरती घुसळून यावी.

उचल तो गोळा राधे ठेव शिंक्याला, 

त्यावर गोकुळाचा चोर टपून ग बसला. 

गोळा ठेवून शिंकी राधा गेली पाण्याला,

माजदारान येऊन डाका त्याने घातला . 

कोठीतून राधेचे श्रम चोरून गेला.

चोरी नाही केली मी म्हणे श्रीकृष्ण ग सावळा,

कपिलेच्या राखणीची राखोळी मी वाटी सवंगड्यांना.

निशिकांत हारुगले