आला वसंत
आकाशाची निळीनिळाई बहरली डोळ्यात,
शितल छाया देती प्रेमाची मोहरले रान वृक्ष.
चैताच्या पावन मासात सजला सुंदर साज.
यावे यावे सुमधुर गावे आता प्रणयगीत.
आला वसंत आला वसंत, प्रणय घेऊन
नव जीवनात जातो आनंद देऊन.
सुटता वारे फुटती अंकुर उभ्या या झाडांना
साज शृंगार पानाफुलांचा फुलतो केवडा.
मोहरल्या झाडांचा मार्दव गंध पसरला,
चला लुटुया खजाना या सुंदर धरित्रीचा.
यावे यावे सुमधुर गावे….
उंच उंच जातो हिंदोळा शिवाया आभाळा,
हसत-खिदळत झोके घेऊ आनंद वन भुवनाचे.
सुमधुर गाती किलबिल पाखरे कंठ रुजला गळ्यात.
मधूर गाणे सुमधुर एकावे चिव्याच्या पावरीत.
सांगे यावे यावे सुमधुर गावे…. …..
बहरल्या फुलवेली सुंदर साजऱ्या,
थाट तयाचा उठूनी दिसे नवपानी रानावनात.
भ्रमर फिरती गुंजारवत मंडळ करुनी,
मकरंदाची अवीट गोडी चाखूनी पहात.
यावे यावे सुमधुर गावे…. …..
तुझ पाहता लपूनी सखया,
धड धडते माझे अंतर.
नजर भेटता नजरेस फुटतो अबोल कंठ,
अधरातून निघती माझ्या ते प्रणय गीत.
यावे यावे सुमधुर गावे…. ….
कवी- निशिकांत हारुगले
