गर गर गर आला गोल गोल फिरत,
पवन देव घुमतो धरणी आकाशाच्या मध्यात.
त्याच्या बरोबर खेळाया गेली पाने फुले,
वातचक्राचा आनंद पाहतो , आम्ही लहान मुले .
कपडालत्ता ही त्यात आला सर्व कचरा,
त्याच्या सवे मारतो धुरळा गोल गोल चक्करा.
मोठं मोठाली झाडे लागली त्यासवे डोलाया,
डोलून लागली त्यांना भोवळ माराया.
पाणाड्याचा पाणचक्का उडूनी गेला त्यात,
जाऊन पडला मेसाच्या उंच गेचक्यात.
रुईच्या झाडावरची आजी त्यात गेली,
गोल गोल फिरत गाणी म्हणायला लागली.
वातचक्र गेला चिडून गावाच्या मध्यात ,
घरोंद्याची कौल घेऊन आला परत.
सगळी माणसे इकडे तिकडे पळायला लागली,
वेड्यासारखी चहूकडे करायला लागली.
वातचक्र म्हणाले ,"चला मुलांनो संगे."
जाऊ गोल गोल फिरत आकाशीच्या सदने,
मुले म्हणाली वातचक्रा नको तुझी संगत.
आम्ही मुले आनंदी आहोत धरणी मातेच्या कुशीत.
निशिकांत हारुगले
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा